برد نوشته خورموه به زبان لری سنگ نوشته خرم آباد
:: متل باز

شنبه ۳٠ دی ۱۳۸٥
احـد رستگار فرد

چئ موه تو متل باز بئایی وه حونه ی مه

بونی دس ده ملم بنی سر وا شونه ی مه

پاك نكردن بضئ پغومئا کہ گن ؤ فاش دشو نئ،سی یہ نئ که واشو موافقم،فقط ضد سانسور ری مردمم.

:: آ بابک غريو تن دروس بای

دوشنبه ٢٥ دی ۱۳۸٥
احـد رستگار فرد

داش بابک ممنونم . غريو تن دروس بای . خدا دئاره سرت با .

نويسنده: بابک

دوشنبه، 25 دى 1385، ساعت 12:58

امروز سی اولین بار مهمون وبسایتتو بیم.دم همتو گرم.حال کردم.
دلم پل میره
چی طفل نایو
اسر میواره
چی اوره بارو
میا روم خورموه
وو شهر یارم
دل خوشی کی دی غروت دارم
مزلت خیر

E-mail:  babky20@yahoo.com 

URL:  وارد نشده است

پاك نكردن بضئ پغومئا کہ گن ؤ فاش دشو نئ،سی یہ نئ که واشو موافقم،فقط ضد سانسور ری مردمم.

:: نرو تنیا

یکشنبه ٢٤ دی ۱۳۸٥
احـد رستگار فرد

به اون گلی مه ان دو شهر ارمز
صو سفید و ظهر بنوش ایواره قرمز
به ایمه چنارکه او سره گردآو
ای همه پاپوش قصاو دش میروون آو
بوریت ای گیسیامه واکار بیجام
ترک دوس کردم و واناکس در اوفتام
بلبلی دو مرغزار میگوت و دوراج
باغوو حونت خرآو گل رت و تاراج
بیا نرو بیا نرو تنیا میمونم
بیوفایی کم بکو همه کسونم
بیا نرو و گرمسیر او فصل گرما
بیا ریمو و خورموه و سیل صحرا
بختکم د همه لا رته د کوره
چی کو برف پوشنی بی راه لوره
بار کنیت تا بار کنیم دی ملک دلگیر
تو د غصه مه د حسرت وایک بوییم پیر
بی براری کشتمه داغش ها د جونم
کور بیه هر دو چش ام لال بیه زونم
برد کو بی و گل و هه و گل اوما
مردمو والا زنیت هه سی مه اوما

 

الهام

پاك نكردن بضئ پغومئا کہ گن ؤ فاش دشو نئ،سی یہ نئ که واشو موافقم،فقط ضد سانسور ری مردمم.

:: تماروز

پنجشنبه ٢۱ دی ۱۳۸٥
احـد رستگار فرد

تا سورمه بکشی وه چش و بئای وا سر قورم

قوره مه بستنه . برد چینه وا دورم

برده کمه بتاشئت دو سنگ بو واس

نده وم  ئی دنیا هر چی دلم حواس

پاك نكردن بضئ پغومئا کہ گن ؤ فاش دشو نئ،سی یہ نئ که واشو موافقم،فقط ضد سانسور ری مردمم.

:: انگه برد نوشته

جمعه ۸ دی ۱۳۸٥
احـد رستگار فرد

عسکه مدالی که ده ريش انگه بردنه ساختمه

ده وقتئ ای قالوه آخری نه نئامه سی برد نوشته . هه ها وم موهن که : کرکه تو زئره برد روی په فامیلیی وا هیتلر داری . موهم سی چئ ؟ موهن چون انگه ای وبلاگت چی انگه ارتش آلمونه .ای عسکئ نه که نئامه ایچ خو سیل بکئتو . یه عسکه یه ( دوکمه ) مدالئه هئنه ۴۰۰۰ سال پئش که ده لرسو پئاش کردنه . معروفه وه درخته زنه ای - موهن اوسنئا مردم وه سره یه بینه که برکت داره و دئ حرفئا ار عمری بوه دماترئ بئشتر دش سیتو موهم . اما ایسه خدا سر شاهده شما که ای عسکنه دیتونه بویت ....

پاك نكردن بضئ پغومئا کہ گن ؤ فاش دشو نئ،سی یہ نئ که واشو موافقم،فقط ضد سانسور ری مردمم.

:: یلدا بازی تيتاله شو چله

پنجشنبه ٧ دی ۱۳۸٥
احـد رستگار فرد

سلام

آقا خئر امواته تو دي شؤ جؤمه يه چه يلدا بازييه ؟

آيمه نه ري گير مئ کيت و زئر زونشه مئ کشئت . الوت بوهم ده دس کسئ دلخور نئمه . خئلئ هم منت باره خوهر عزيزم الهام خانم هم هئسم که منه قابل دونسه و … . اما آقا خئلئ سخته . سخته چون نوني چئ بنويسي و ده چئ بوهي . نه چئ منم که چشه کورم ماشالا چش حسيد کور شس قلمم چش بزمه همالونه در آورده . بگذرئم ... زئاد سرتونه وا درد نئارم . ار لري نوشتم سي يه بي که :

 

1-      هم مه ، هم بوه ام ، هم بوه ي بوه ام ، هم بوه ي بوه ي بوه ام ، هم بوه ي بوه ي ... لر بينه .

2-      جؤز لري و کم و کوتي فارسي هيچ زوُهُنئ بلل نئسم ، و وا هيچ زوُهُنئ هم چن لري راحت نمئ تونم حرف دئيم .

3-      درده دل منه لر ، رازه منه . خو رازنه هم مئ واس وا زوهنه خوش بنيسي .

4-      خوهر عزيزم الهام خانم بر نوشته نه پلکنه دي بازي . برد نوشته هم همه چيش لريه .

 

ده چنه درازي بسه . الهام خوهر  بئا بشي تعريف بکم سيت .

 

1-       الان که مئ نيسم ، بيس و هف سال و نه ما و دُزه روز ده عمرم رته . يعني ميزو 27 ميوه رسو نؤ  27  تاوسو نؤ 27 تيل تکو نؤ بيس و شَش زمسونه نه بردمه وا سر . الوت خو ينه همه دونن ، اما وه قوله داش رضا مه مئ واس در راس ، هم دا قله بام ، يا دۀ ساله سئ قحطي وه جا منه بام . راس و دروش ده گردنه خوش ديمه موه .

2-      تمارزو ، دل آرزويام که ، دم تپه ي شوا ، ري گله ي دو سوزه لونيا که قديمش کولائي بونم دو برگ بلي ، جا خوش نشينه شه نشيني بونم وازير سا خصه کولاکه و وا برد هؤگله تژگاه برديي درس بکم و تش بليزي ده چقچيله يا ده مئنش ورکنم . اوسه وا خئالتو نؤفته پُر ريش بکم سيخه جگر وَز و قوري چايي بشارم پره تژگاه که و کُلکه دونه بونم ده سر سرآوه شوا . اوسه بئام لش و لارمه شلال بکم و لم بئيم ري زمين و چشيامه بيارم ري يک و گوشئامه بونم ده قپه نال نال تال و دنگه مرحوم عليرضا که مُحونه چني دلم مئ ها رؤهم وه شوا ...  

3-      اي مردم و دوس و رفيق هه دم مئ پرسن چن وبلاگ داري ؟؟؟ عارضم وه حضورتو مه هوکاره ساختنه وبلاگم . ري اي وبلاگئا هم بئشتر دو باقي کار مئ کم . خورموه ، عکاسخونه خورموه ، برد نوشته ، زردتشت ده اسپئ کؤ ، خورموه 2 ، خورموه 3 ، عکاس خونه 2 ، باشگاه هواداران پرشين بلاگ در خرم آباد ( ديچه هام ده خدمته قري ده بچونه وه دل خوتونه خورموه ) ، تـــال ( شريکيمه وا عاموزام امين ) ، لرلينک 2 ، خط لور ، آزادي لري ( هام ده خدمته آ سلطو ) برد نوشته 2  قري هني هم که هيچ کومشو سيم وه سايت لور  نموهن و کلشو خاو و خيالن .

4-      هميشه خئلي حرص مُحورم که سي چئ يه وبلاگ نويسه دخترئ نارئم که ده دخترئا لر بنويسه ، حرف دله شونه بنويسه ، ده بهر و جائي که دخترئا و زنونه لر ده ساختنه فرهنگمو داشتنه بنويسه ، ده زنونه ده پئا ، پئاترمو بنويسه ، ده ملک خاتي ( اتابک لر کوچک که تنيا حاکمه زنئ بيه که بعد اسلام ده ايران بيه ) ، ده کاريا خوخو زنونه لر بنويسه  و ... آخه سي چئ ؟؟؟؟  نمئ نويسن همه ي پئايا لر ، پئاوَتي و غيرتنه ده داياشو ياد گرتنه ؟؟؟؟ نمئ نويسن که قسمه « وه شيره دا » ، « وه گئسه دا » ، سخت ترين قسمه مونه و يه يعني ارزش دا و زه ده زنه اي ائما لريا ؟؟؟ الوت قري دختره وبلاگ نويسه خو چي هيام ، آساره ،  الهام و ... داريم که خداي هئ فارسي نويسي شو خوه و چن چنئ سيم عزيزن و نمئ ها خداي نَخاس دم بتورین اما ...

يک دوئي هم اومان که هاستن چني که مه آرزومه بنويسن ، اما خاوي بين که وا صؤ نؤفتا ، يکيشو آزاده خانم (لربانو )  .

5-      اولين سالئ که رتم سر کار هش سالم بي . دره دکونه پدريم . آخره تاوسو سئصد تمه پس ونيم ، وا لالکه هاس سئصد تمنه دم وه بوه ام که می هاست روه یه جائی تا سيم يه آتاري بخره . اولش ده زئر نمئ رت مئ گوت او مئنه وه جات ویرته ده درس و مشق مئره . اما سیقش بام دل رحمی داره آخرش قبول کرد و يکئ سيم آورد . بعدن فهمسم آتارينه ايسه نؤصد تمه . دوسه تا ايمرو هر چئ بازی کامپیوتری دیمه هني هيشکومه شو چن استلا ( عمود پرواز ) وم مزه نديه . تا پنج شَش ماه پئش هم پدر پئشه بيم کار اصليم مکانيکي بي . دوره گرده هوده هژده سال هم سابقه کار مکانيکی دارم . خئلی آهو خئال و هوک هوکیم ، مثن یه مدت زیادئ رتم دؤمه حافظ قرو بیه . یه مدت سخت دؤمه موسیقی یه چند سالی هم نقاشی و .. هه ده نوک نوک کرده بیمه . اما ایسه که عقلم جا افتاه فهمسمه که هیچ استعدادی نارم . و بئتره خومه الکی خسته نکم .

 

ولا نونم کئ نه بونم دي داو ، هرکنه  مي نم زيتر ده مه اوفتايه ده مئن جاش .

ده ونو که مه مئ شناسم . فقط رضا جايدري و عقابه قاضئ آباد و سلطو و  عبید شاکی و  ژاله بئر رتنه . که ایمشؤ مه چئ برد تله گرته مه شو  .

ای اوفیشششششششششش بُرسم ایقه نوشتم .

پاك نكردن بضئ پغومئا کہ گن ؤ فاش دشو نئ،سی یہ نئ که واشو موافقم،فقط ضد سانسور ری مردمم.


feed


تبليغات X