برد نوشته خورموه به زبان لری سنگ نوشته خرم آباد
:: گئل گمش

دوشنبه ٢٧ آذر ۱۳۸٥
احـد رستگار فرد

سلام

سی یه که بتونئت راحتتر نوشتیانه  بوحونئت وراز حنه نه ئی نوشته سلئ  دیچه  بکئتو .

 

« سر تال »

 

سه هزار سال وراز وه دی اوماینه عیسا کُرِه مریم ، کمی اولاتره ئی زمینئائ که ایسه ائما هایم وا سره شون و تا بیه و بیه مُلکه بوه و بوه جدئامو بینه . ده مئن جا دو گلاله پر آوه « دجله » و « فرات » مُلک خرمئ بیه که شهرئا گپ گپ زئادی ده مئنش بینه . ایسه ده عهت ائما ای فارسئا وه او مُلک موهن « بین النهرین » . الوت ار ایسه خومو باحوایم وه لری سی او ملک نومی بنئم  وه گمونم می واس وش بوئم « مئگلالو » .

یکئ ده شهرئا مُلک مئگلالو شهره « اورک » بیه . موهن اورک شهرئ بیه دل حوا و وه دل خوت . شهرمئنه شهرئا او روزگار .

اورک شائ داشته نومش « گئل گمش » . دقیق دئار نئ گئل گمش چن سال شائی کرده . اما چییه که ده ری زئر خاکیا دسگیر باستان شناسئا بییه و مطمئنن که راس ینا که ، ده عهت خوش پئا دسلات دار و چئیر و دوله من و کئخایی بیه . چنو که موهن گئل گمش ده اولی دوئمونئ که دما « توفونه گپ » اروک وا سرکار و وه زور بینه پنجمی شایی بیه . کارئا زیادی کرده . و دمایه که وا دشمنونه اورک جنگسه و ورشکناشونه او شهرنه ترقی دئیه و بردشه بالا و سردئاریش کرده و هف دیوار بلنگ و دراز دورادوره او شهر کشییه . اما افسونه یا بابلی موهن که مری 120 سال شایی کرده و دما مردنش کُرش 30 سال کئخا بییه .

اما ار دارم ینونه سیتو مئ نویسم . سه یا که چن هزار سال پئش نومه یکی ده خدایا ای منطقه خومو که دو دورو خیلئ هم وش عقیده داشته نه  گئل گمش بییه . که هه ای شاه اورک بیه .

ایسه چطور موه که آیمی موه وه خدا خوش حکاتی داره . دیچه کل و کوتا عرض بکم خدمتتو ینا که ،

گئل گمش وه ته مردم خیلئ عزیز بییه . چنو که وقتی مئ میره اوقه داستانئا بلاجوعی مئ نن وش و مونن ده شون و رونش - مثن موهن گئل گمش اولی معمار دنیا ، یا بیتری و راستری قاضی ، یا اولی کسئ که زور خدایانه آورد وه زمی بییه  - که دما مردنش هه دو شهر خوش موه وه کُته خدائ . بعد تموم ای متلئانه که بستنه وه گئل گمش وا خط مئخی مئ نویسن ری 30 – 40 هزار خشت خره ای و و مئ ننشو ده کتاوخونه . که بعدا ای خشت نوشته یا موهن « افسونه گئل گمش » که ایسه چن ساله که ده زیر خاک دراومانه .

الوت تموم چییایی که ه دو متل ده راس زنه یی گئل گمش نئسن . مه هم نمی حوام الو بنیشم و بحث تاریخی بکم . افسونه گئل گمش هرچی که با ، چه همش راس بوه چه همش هرپله و درو . چئ که ارزش داره ادبئات و قشنگی و چشئه که ای متل وه آیم و ناوسامونی و عشق وه زنه یی و رنج بئ گنج آیمی که می حوا نوم گیرو موندگار و بمانا بوه ، داره .

چله ننئم ده حرف . وا خوم فکر کردم ای افسونه نه وه لری بنویسم و ده صو شو هه ده ور بنئمش تا شما هم بوحونئتش .ار خوشتو اوما خو تا آخر مئ نویسمش .

پاك نكردن بضئ پغومئا کہ گن ؤ فاش دشو نئ،سی یہ نئ که واشو موافقم،فقط ضد سانسور ری مردمم.


feed


تبليغات X